است ، او را بخوانيد « 1 » و در مقابل او سجده كرده ، سر به خاك بساييد . آن وقت است كه « حجب نور » را پاره كرده به « معدن عظمت » دست يافته‌ايد . آيا شما با اين اعمال و كردارى كه داريد ، با اين راهى كه مىرويد ، به چنين مقامى مىتوانيد دست يابيد ؟ آيا نجات از عقوبات الهى و گريز از عقبات هولناك و آتش جهنم به آسانى ممكن خواهد بود ؟ شما خيال مىكنيد گريه‌هاى ائمهء طاهرين و ناله‌هاى حضرت سجاد ( ع ) براى تعليم بوده و مىخواسته‌اند به ديگران بياموزند ؟ آنان با تمام آن معنويات و مقام شامخى كه داشتند از خوف خدا مىگريستند ؛ و مىدانستند راهى كه در پيش دارند ، پيمودنش چقدر مشكل و خطرناك است . از مشكلات ، سختىها ، ناهموارىهاى عبور از صراط ( كه يك طرف آن دنيا و طرف ديگرش آخرت مىباشد و از ميان جهنم مىگذرد ) ، خبر داشتند ؛ از عوالم قبر ، برزخ ، قيامت ، و عقبات هولناك آن ، آگاه بودند ؛ از اين روى هيچ گاه آرام نداشته ، همواره از عقوبات شديد آخرت به خدا پناه مىبردند .

--> ( 1 ) - از امام صادق عليه السلام روايت شده : « العِبَادُ ثَلَاثَةٌ : قَوْمٌ عَبَدُوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ خَوْفَاً ؛ فَتِلْكَ عِبَادَةُالعَبِيدِ . وَقَوْمٌ عَبَدُوا اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالى طَلَبَ الثَّوابِ ؛ فَتِلْكَ عِبادَةُ الاجَرَاءِ . وَقَوْمٌ عَبَدوُا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حُبّاً ؛ فَتِلْكَ عِبادَةُ الأحْرَارِ . وَهِيَ أفْضَلُ العِبَادَةِ » ؛ عبادت كنندگان سه گونه‌اند : گروهى خداوند عزّ وجلّ را از ترس مىپرستند ؛ و اين پرستش بندگان است . گروهى خداوند تبارك و تعالى را براى رسيدن به پاداش مىپرستند ؛ و اين پرستش مزدوران است . و گروهى خداوند عزّ وجلّ را از روى محبّت مىپرستند ؛ و اين پرستش آزادگان است . و اين از همه پرستش‌ها برتر است . ( الكافي ، ج 2 ، ص 84 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب عبادت » ، حديث 5 ؛ بحار الأنوار ، ج 67 ، ص 255 ، حديث 12 )